Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Anita (1937)

De Vlaamse jaren ’60-zangeres Anita wordt vandaag 86. Deze Mechelse zangeres stond onder haar echte naam Maria Liekens al op tienjarige leeftijd, in 1947, op de planken met Bobbejaan Schoepen in de Brusselse Folies Bergères. Haar eerste 78-toerenplaat volgde twee jaar later. Later deed ze het voorprogramma van Will Tura en werkte ze met het orkest van Henk Van Montfoort.

Pas in de tweede helft van de jaren ’60, ze was toen al 32, kreeg haar uitstekend zangtalent wat bredere erkenning en bracht Anita negen Vlaamse singles uit, waarvan er intussen enkele zeer gegeerde collectors items zijn. Later hield ze met haar man Rik Torfs – niet te verwarren met de bekende professor/politicus – de pub King Henry open in de Mechelse Hanswijkstraat. Ze wonen vandaag in Leest.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Anita:

  • Als je mij gelukkig maakt – 1969
  • Callow la vita – 1965
  • Daar in Wien – 1968
  • De blauwe zee – 1968
  • De tango van mijn dromen – 1969
  • Do-Re-Mi (met De Meiklokjes) – 1968
  • Dromen – 1966
  • Een huis voor ons alleen – 1969
  • Is dit de laatste dans? – 1965
  • Shangri-la – 1968
  • Teken een tuin – 1964
  • The Sound of Music (met de Meiklokjes) – 1968
  • Verlangen – 1968
  • Zie Zanzibar – 1967
  • Zomerdromen in december – 1968

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Eigenlijk had ik in 1963 Canzonissima moeten winnen en naar het Songfestival gaan. Ik zong toen 'Luister naar de wind', waarvan alle kranten schreven dat het me op het lijf geschreven was en dat ik mijn ticket voor het festival al op zak had. Tot bleek dat ene Hans Lauwer in de jury zat, en er een lied gekozen werd dat hij had gecomponeerd. Wat moest ik daarvan denken? In 1965 ben ik dan naar Napels gegaan met 'Als het weer lente wordt'. België was winnaar op de algemene repetitie, maar toch ben ik naar huis gekomen met een mooi rond getal. Dat is ook zoiets waar ik me vandaag de dag nog altijd vragen bij stel. Ik voelde me verschrikkelijk, toen. Het was het prille begin van mijn carrière. »Lize Marke
De Standaard - 12 april 2003