Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Marli, de illustere doublure van Marva

‘Geef mij nog een kans’, de Vlaamse vertaling van ‘Donne moi ma chance’, was in 1963 het succesdebuut van Marva. Maar wie kent ook nog de Vlaamse coverversie van ene illustere Marli?

Het plaatje verscheen in dezelfde periode als Marva’s debuut op het Brusselse label Teeny Records, een dochter van het Ronnex-label van de Antwerpse Albert Van Hoogten. Als zakenman en ontdekker van Freddy Sunder en Burt Blanca was hij in de ontluikende muziekwereld van de jaren ’50 zijn tijd ver vooruit.

Hij lanceerde in 1955 het eerste Vlaamse popblad Song Parade en introduceerde in 1958 in ons land ook ‘rackjobbing’. Hij plaatste in alle platenwinkels aparte rekken met goedkope plaatjes met op elke kant een coverversie van een hit van toen.

Deze plaatjes mikten op de ‘teenagers’ en kostten slechts 39 frank, tegenover 66 frank voor de singles van de originele artiesten. Teeny Records had toen ook een maandelijks programma op Radio Luxemburg.


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Mijn vader (Jacques Kluger) riep me in zijn bureau. Hij had net twee artiesten getekend, zei hij. De ene heette Louis Neefs, de andere Will Tura. Vooral die Tura moest ik in het oog houden. Een jongen van de kust. Op zijn auditie had hij een Spaans lied gezongen. 'Spreekt gij Spaans?', vroeg mijn vader. 'Nee', antwoordde Will. 'Waarom zingt ge dan in het Spaans?' Maar hij had talent, dat zagen we allebei. Hij zag er ook fantastisch uit: een mooie jongen, een posterboy. Vader zei tegen Wills moeder: "Als jullie in Veurne blijven wonen, kan ik niets doen met Will." Zijn moeder besliste toen om met het hele gezin naar Brussel te verhuizen. In die tijd was dat een zware beslissing. Vergeet ook niet dat Will een manneke van vijftien, zestien jaar was. »Jean Kluger
Knack - 7 februari 2007