Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Miek & Roel

Het Gentse echtpaar Miek (geboren op 12 februari 1944 als Monique Holvoet) en Roel (Raoul Van Bambost, geboren op 4 december 1942) startte in 1965 als het ‘Duo Raoul & Mick’ met liedjes van Bob Dylan, wat nadien werd omgevormd tot Miek & Roel.

Hun eerste elpee in 1967 ‘Je kan nooit weten’, toen nog met Roland (Van Campenhout) als vaste begeleider en met knappe teksten van Miel Swillens, Miel Appelmans en Nikki Bovendaerde, werd een gigantisch succes en zette de Vlaamse folk definitief op de kaart. Miek & Roel stonden 50 jaar lang op de planken. Intussen is Miek definitief gestopt, maar Roel wilde de muziek nog niet loslaten en toert nu met Roel & De Kleine Revolutie en The Vintage Club, een samenwerking met Erik Van Neygen en Hans De Booy.

En sommige van hun liedjes, zoals dit ‘Jan met de pet’ boeten nog steeds niets in aan actualiteit en relevantie.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 34 liedjes van Miek & Roel:

  • Als de zon schijnt – 1972
  • Ballade van de wereldbol – 1968
  • Bang om oud te zijn – 1970
  • Bert en  Bertje – 1968
  • Credo – 1968
  • Dag en nacht – 1980
  • De cirkel – 1970
  • De Film – Fan – Man – 1976
  • De Geboorte – 1970
  • De Grote Revolutie – 1970
  • De Rattenkoning – 1968
  • De stad is verloren – 1970
  • Dus naar Amerika – 1980
  • Fabriek – 1980
  • Het verdronken land van Saeftinge – 1970
  • Ik Geef Je De Morgen – 1972
  • In De Tijd Van de Rock ’n Roll – 1976
  • Jan Met De Pet – 1968
  • Jantje’s hoofd dat is ontploft – 1970
  • Jij En Ik – 1967
  • Koop een geweer – 1967
  • Meisje in de stad – 1968
  • Nergens Rust – 1976
  • Neuzenlied – 1968
  • Niet Slecht Bedoeld – 1967
  • Oh Shana – 1980
  • Omtrent Sinterklaas – 1970
  • Onder De Bomen – 1970
  • Solo slim – 1968
  • Voor wie ons soms geweld aandoet – 1970
  • Voorbij – 1967
  • Vreemde vogels – 1968
  • Weleer Heb Je Geleerd – 1967
  • Wie wil horen – 1967

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« In het begin van mijn carrière had ik even een flirt met de filmindustrie. Ik zou toen de hoofdrol spelen in 'La Longue Nuit', een Belgisch/Franse coproductie. Via het tijdschrift Filmfan waren ze bij mij geraakt. Enfin, ik deed een korte auditie en ik had meteen de hoofdrol als leider van een bende rebellen op school. Het was een beetje een James Dean-rol. Ik pakte al mijn spaargeld bijeen en ging - zeer tegen de zin van mijn moeder - op een huurflat in Antwerpen wonen, om dicht bij de filmset te zitten. Maar na vier dagen opnamen kwam de directeur de fotographie op de set met de mededeling: er is geen geld meer, we staken de opnamen. Ik heb die opnamen trouwens nooit te zien gekregen. »Will Tura
Het Nieuwsblad - 24 oktober 1998