Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Samantha (1948-2023)

Samantha, alias Christiane Bervoets, werd geboren op 10 mei 1948. Na een toneelopleiding zocht ze haar weg in de muziekwereld via zangwedstrijden.

Samantha nam al vier jaar diverse plaatjes op – meestal Vlaamse covers van anderstalige liedjes – voor ze in 1971 haar grote doorbraak beleefde met een liedje dat componist Leo Caerts en tekstschrijver Leo Rozenstraten speciaal voor haar schreven. ‘Eviva Espana’ werd een enorme hit in Vlaanderen, maar in andere landen werd het uitgebracht en populair gemaakt door andere artiesten. Zo miste Samantha haar grote kans op een internationale doorbraak.

Er volgden nog meerdere Vlaamse hits, al raakte ze eind jaren ’70 van het Vlaamse voorplan. Samen met Liliane Saint-Pierre en Micha Marah was ze zowat de enige Vlaamse solozangeres van haar generatie die tot op hoge leeftijd altijd bleef optreden en platen uitbrengen.

In 1992 kreeg ze een sclerose in haar rechterbeen, maar ook in de rolstoel bleef ze onverstoord zingen en optreden.

Ze overleed op vrijdag 17 november 2023 in het woonzorgcentrum de Regenboog in Zwijndrecht waar ze sinds 2017 verbleef.

De klank bij dit filmpje ging blijkbaar wat verloren, maar de beelden zelf zijn vrij legendarisch. Al ging het uiteraard toen al om een handige montage en werd Samantha helemaal niet echt gered.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 38 liedjes van Samantha:

  • Alles komt, alles gaat – 1974
  • April in Portugal – 1970
  • Arizona Man – 1970
  • Casino de Paris – 1975
  • Conquistador – 1970
  • De Fanfare – 1973
  • De zwaluw – 1967
  • Enrico – 1977
  • Eviva Espana – 1971
  • Feest bij Don José – 1972
  • Hartedief – 1969
  • Heel mijn wereld – 1971
  • Helicopter US navy – 1970
  • Het leven gaat verder – 1972
  • Het lied is uit – 1970
  • Hey Mr. Cadillac – 1971
  • Ibiza – 1974
  • Ik hou van jou – 1974
  • Ik verlang naar jou – 1975

  • Ik wil gelukkig zijn – 1972
  • Komediant – 1976
  • Las Vegas – 1971
  • Laat je niet gaan – 1968
  • Leven zonder liefde – 1972
  • Lieve blauwe zwaluw – 1975
  • Lucky – 1968
  • M’n liefste schat ben jij – 1972
  • Nachten van Parijs – 1973
  • Net als een jongen – 1969
  • Oh Suzanna! – 1973
  • Party-time – 1968
  • Stuur me geen kaartje – 1970
  • Tikke takke tango – 1978
  • Vakantiedromen – 1970
  • Vergeef het mij – 1970
  • Was ik maar in Spanje geboren – 1976
  • Yamaho, Yamahe – 1972
  • Zeg het mij – 1971

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik denk dat ik overleefde omdat ik mijn optredens altijd goed verzorgde. Ik wilde mijn geld waard zijn. Ik was als de dood dat mensen zouden zeggen: Tura is zijn geld niet meer waard. Ik was me al heel vlug bewust van het belang van mijn optredens. Begin jaren zeventig trok ik een heel jaar elke zaterdag naar Parijs om daar zangles te volgen bij een operazanger. Dat is toch het minste wat je van een zanger mag verwachten: dat hij niet vals zingt, dat zijn toonzetting juist is. Okay, dat is misschien een talent, maar toch moet je nog in de leer. In Parijs leerde ik zingen vanuit de buik. Ik bedoel: de adem in de buik trekken. Ik wist niet dat dat kon. Ik heb het daar, in Parijs, moeten leren. Ik zong er geen Tura-liedjes, klanken moest ik zingen. Oe's en A' en O's. En toonladders. Ja, gelijk de kinderen in de muziekles dat moeten doen: wat de piano voorspeelt, nazingen. »Will Tura
Het Nieuwsblad - 24 oktober 1998